جاده ابریشم

درضمن خدمتگزاران جامعه سه گروه هستندکه وظایفشان از سایرین مهم تر است  ؛ 1 – اطبّاء   2 – قضّات    3 – معلّمــــــان

ازاین میان نقش معلمـــــــان ،  بارزتر وبرجسته   تر ازدوگروه ذکرشده است زیرا اطباء وقضّات نیزدست پرورده معلّمـــــــــان می باشند .

آنچه به عنوان یک معلّم بازنشسته می توانم به همکاران ،  به خصوص کسانی که درآغاز امرمقدّس معلّمی قراردارند توصیه نمایم ، این است که معلّم باید خودش را درحدّ بالایی ،

آماده خدمت نماید .به ویژه دانشجویانی که درمراکز آموزشی مشغول تعلیم هستند تاآنجایی که توانایی دارندبربارعلمی وهنری خود بیافزایندتادردوران خدمت ،  معلّمی کارآمد و

شایسته باشند .

مورددیگری که می توانم به عنوان یک تجربه یادآورشوم این است که معلّم باید درکار خودبسیار  هوشیار باشد . هریک از فراگیران برای خوددنیای بزرگی دارند ؛ شناخت

دنیای آنها برای معلّم الزامی است . معلّم باید بداند که رفتارهای مختلف دانش آموزان بازتاب رفتاراطرافیان ونزدیکان می باشد ؛ برای توفیق در حرفه ی معلّمی هزاران

نکته وجود دارد که عمل به آنها ، درصدموفقیّت رازیادتر می کند وذکر آنها حوصله وزمان زیادی را می طلبد .

مسئولین محترم آموزش وپرورش درراستای ایجاد آمادگی وانگیزه ی معلّمـــــان کشور ،  گامهای موثری برداشته اند . امّا در مواردی به عدم برنامه ریزی مشخّص ومناسب

برخوردمی کنیم که مایه ی بسی تاسف می باشد .

بکارگیری فارغ التحصیلان رشته های غیرمربوط به مقطع ابتدایی وعدم آشنایی  آنها به امر تدریس در این مقطع  ، به تعطیل کشاندن  مراکز تربیت معلّم وبلا تکلیف کردن دانشجویان

این مراکز ، ازجمله بی برنامه گی هاست که می توان از آنها نام برد .

امّا خصوص رشته ادبیّات ، اگرچه هررشته ای اهمیّت خاص خود رادارد ، امّا ظرافت ولطافتی که در ادبیّات می بینیم در کمتررشته می توانیم به آن برسیم . در عرصه ی ادبیّات

شاعرا ن ونویسندگان بزرگ عصاره رنج ولذّت ، شادی وسوگ ، امید ونومیدی ، پژمردگی وبالندگی ، بیداد داد ، عسرت وعشرت ، تسلیم وستیز  ، قهر ومهر خود ودیگران را به بهترین صورت در قالب الفاظ وکلمات با آهنگ وسبک مخصوص دوران خود برای ما به ارث گذاشته اند .

بامراجعه به بستان آنها می توانیم از رایحه ی خوش آنها بهره مندگردیم ودارای نشاطی مظاعف شویم .

بی مناسبت نیست که قریب به اتّفاق بزرگان ما ، اعم از فیلسوفان ، دانشمندان و علمای دین واخلاق  ، خودرابی نیاز از ادبیّات ندیده اند  به عنوان  مثال ؛ درزمان معاصر

علاقه رهبر کبیرانقلاب اسلامی ، حضرت امام خمینی ( ره ) ودانشمند بزرگی چون مرحوم دکتر حسابی  با به جای گذاشتن آثارادبی ،  علاقه ودلبستگی خود را به ادبیات نشان داده اند

 لذا برمعلّمـــــان این رشته فرض است خود را در دریای ادبیّات شناور سازند حظّ ونشاط کافی ووافی ازاین دریای بی کران ببرند وخود را بی نیاز از این موهبت ندانند وحاصل این شناوری را که چیزی  جز نشاط  ، طراوت  ،  شادابی  ، امیدواری وپاکی  وصمیمیّت نیست ،  را به فراگیران تقدیم نماید .

باآرزوی توفیق برای همه ی عزیزان .

بکوشیم تا رنج ها کم کنیم                              دل غمگنان شادوخرّم کنیم

که گیتی نماند ونماند به کس                         بی آزاری وداد جوییم وبس

   «  والسلام »

علیرضا حسامی فرد